Fotokursik robienia tubular netting

Pokusiłam się po raz kolejny na wytłumaczenie, jak można wykonać fajny i efektowny ścieg, za pomocą którego wyczarowałam taką bransoletkę:

Należy przygotować sobie:

W tym kursie robię sznurek na trzy perełki w okrążeniu, ale może być ich więcej, np. cztery.

Ostatecznie zmieniłam zdanie i zastosowałam końcówki do wklejania. Nie musiałam więc zostawiać tak długiej nitki. Możliwości jest jednak wiele i lepiej zostawić dłuższy kawałek, bo jak mawia przysłowie: "Lepiej kijek obcinkować, niźli potem pogrubasić".

Również rozmiar koralików może być inny. Wtedy należy skorygować ich ilość, ale liczba musi być nieparzysta.

 

Mam nadzieję, że mój kursik jest dla Was zrozumiały. Szalenie cieszyłabym się, gdybym mogła zobaczyć sznurki, które powstały po przeczytaniu tego posta. Zachęcam więc do pozostawienia w komentarzu linka do zdjęć.

Powodzenia! 

I na koniec miło mi powitać Karolinę w gronie obserwatorów. Cieszę się, że dołączyłaś do tego wspaniałego grona, ale pamiętaj, że masz możliwość odwiedzania mnie nie tylko w świecie wirtualnym ;)

Gdy się ma za krótkie buty na zimę...

...to marzną ci nogi. Przekonałam się o tym dreptając prawie cały dzień po stolicy naszej. 

Moja kochana kuzynka zaplanowała dla naszej rodziny (głównie chodziło o dziecię moje młodsze, które Warszawy nie pamięta, bo wizytowała ją jako niemowlę) wiele atrakcji. Akurat mrozy nawiedziły nasz kraj i zimno mi było w nogi. Buty na zimę noszę krótkie, bo niestety przemysł obuwniczy nie przyjął do wiadomości, że nie wszyscy mają szczupłe łydki. Dlatego zaraz po powrocie do domu wydziergałam sobie takie oto getry:

I problem mam z głowy. Mało tego - zrobię sobie jeszcze inne wersje kolorystyczne, żeby dopasować do różnej garderoby. I tak oto potrzeba stała się matką wynalazku. ;)
I na koniec dzisiaj - serdecznie witam nową obserwatorkę. Karolciu - rozgość się i czuj się dobrze w moim Cichym Kąciku

Rok małpy

Z tego, co mi wiadomo, to w chińskim kalendarzu 2016 rok jest rokiem małpy. Wydziergałam więc taką oto małpeczkę, której chciałam nadać imię Luiza. Moje córki orzekły jednak, że powinna nazywać się Krysia i nie chcą dać się przekonać.

Kto chciałby sobie taką wyszydełkować może zaglądnąć na tę stronę (klik). Tam jest opis wykonania.

Można też skorzystać z dwóch filmów:

A Wam, jak się wydaje? Luiza, czy Krysia?

Dopisane 02 stycznia 2016
Widzę, że wszyscy uważają (nawet moja córka Krysia), że małpka powinna jednak zostać Krysią. Poddaję się więc i oficjalnie ogłaszam, że symbolem roku 2016 u nas jest małpka Krysia.

Ozdoby choinkowe

Dopiero dzisiaj mogę pokazać, jakie ozdoby na choinkę wykonałam w tym roku. Mam nadzieję, że zawisły na choinkach moich forumkowych koleżanek.

Do Beatki poleciała taka "ciężarna" bombeczka:

I jeszcze taka:

 
A do miltonii taka:

Bombeczkom towarzyszyły aniołki

słodkości

 





 






i przydasie różniaste

 Oto paczuszki prawie gotowe do wysłania:

Mam nadzieję, że prezenty przypadły dziewczynom do gustu.

A skoro jestem już w temacie bombowym, to proszę pooglądać, co moje dziewczyny z kółka rękodzielniczego stworzyły na swoje choinki:

 

I na koniec dzisiejszego wpisu serdecznie witam nową obserwatorkę.

Aidowe candy u Chagi

Chaga bardzo hojnie chce obdarować trzy osoby:

Stanęłam w kolejce na 60-tym miejscu i mam cichutką nadzieję, że po raz pierwszy w życiu uda mi się stanąć wśród trzech szczęśliwych obdarowanych.

Mamooo ?!!!... efekt końcowy

Niedawno pisałam o szczególnie pilnej prośbie mojej córki (klik). Dziś córcia bawi się na weselu, a ja zaprezentuję wynik owej prośby:

 

Życzenia nietypowo

Odkryłam nowe narzędzie internetowe, dzięki któremu stworzyłam nietypowe życzenia świąteczne. Ciekawe, czy uda się komuś odgadnąć tekst tych życzeń?

Dla zainteresowanych zabawą tworzenia różnych chmurek wstawiam link (klik). 

Podsumowanie drugiego roku

Są tacy, co nie lubią żadnych podsumowań. Są też tacy, jak moja kochana Teściowa, którzy pamiętają ile snopków siana zostało zebranych w kolejnych latach z tego, tamtego i kolejnych pól. A mój sąsiad-grzybiarz pamięta dokładnie ile sztuk grzybów z rozdzieleniem na gatunki zebrał z konkretnych polanek i łączek dwa, trzy, cztery lata temu. Mnie się to podoba.

Dlatego podam dziś kilka liczb. W czasie drugiego roku blogowania Caviarnię odwiedzono 16753 razy. Goście zostawili około 250 komentarzy.  Zostałam też wyróżniona przez 21 osób, które postanowiły dołączyć do zeszłorocznych czterech obserwatorek. Bardzo się z tego cieszę i traktuję te dziewczyny, jak swoje internetowe przyjaciółki.

Szczególnie chciałabym podziękować Bożenie z bloga Crochet & Tatting & Scrap , która udzieliła mi kilka cennych rad. Muszę się przyznać, że myślę o Niej, jak o bliskiej sąsiadce, bo obie mieszkamy w Małopolsce - ja trochę dalej od Krakowa.

Na koniec dziękuję, że odwiedzacie mój Cichy Kącik. Mam nadzieję, że będziecie ze mną też w przyszłym roku. 

Wyniki urodzinowej rozdawajki

Serdecznie dziękuję wszystkim Paniom, które wyraziły chęć udziału w mojej zabawie. Nie spodziewałam się tak licznego odzewu. 

Uznałam, że najbardziej losowo będzie, gdy bezduszna maszyna w postaci strony Losowe.pl wskaże, które ze zgłaszających się Pań zostaną posiadaczkami prezentów. W tym celu wypisałam na kartce - w kolejności zgłaszania - wszystkie loginy. Pomyliłam się co do ilości, bo okazało się, że jedna z Was zostawiła dwa komentarze. Szybko jednak znalazłam błąd. Lista wygląda tak:

Następnie wrzuciłam wszystkie numery do maszyny losującej i poprosiłam o wybranie trzech liczb:

Jak widać na załączonym obrazku liczby nie zostały wybrane w porządku ani rosnącym, ani malejącym. Bardzo mnie to ucieszyło, bo jak pamiętacie obiecywałam, że konkretne przedmioty trafią do pierwszej, drugiej i trzeciej wylosowanej osoby.

Mam więc ogromną przyjemność ogłosić, że Kamira90 otrzymuje ode mnie lariat popielaty, Bazia dostanie lariat miętowy, a ocieplacze na kubeczki pofruną do Anonimowej Agnieszki W.

Bardzo proszę wylosowane Panie o pilny kontakt, bym mogła jak najszybciej wysłać do Was prezenty.

Na koniec serdecznie gratuluję zwyciężczyniom, ale sądzę, że to jednak ja otrzymałam największą nagrodę w postaci obserwatorek i, mam nadzieję, nowych przyjaciółek blogowych, do których teraz też zaglądam.

Wieczorem napiszę drugiego posta - podsumowującego drugi rok blogowania.

Zrobiłam studio fotograficzne

Wiele jest w sieci przepisów na zrobienie tzw. Photo Light Box, np. tu (klik). A ja stale mam problemy ze zrobieniem ładnego zdjęcia. W końcu nie wytrzymałam i postanowiłam zrobić sobie moje małe studio fotograficzne. Na brak pudełek nie narzekam. Wybrałam jedno z większych, wycięłam trzy ścianki. Do wyklejenia ich użyłam flizeliny. Wzięłam dwie warstwy, bo miałam tę cieniutką. Potrzebowałam jeszcze kawałek ładnego bristolu w białym kolorze. I "wuala"!

Może moje studio z zewnątrz nie wygląda szczególnie imponująco, 

ale zdjęcia z niego wychodzą takie:

Jak jeszcze ładnie ułożę fotografowany obiekt, to będzie całkiem przyzwoicie. 

Dodam, że zdjęcie robiłam już po zmroku.

Szkoda, że noga się tam nie zmieści, żeby skarpetki ładnie obfocić (hi, hi).

Mamooo ?!!!...

Zapewne każda z pań, która jest mamą nie raz słyszała takie wezwanie. Oznacza ono, że trzeba będzie porzucić wszystko, co mamy "na warsztacie" i niezwłocznie zająć się niezwykle ważnym projektem. Ważnym dla autora wezwania: "mamooo". Nie inaczej jest i tym razem.

Otóż koleżanka (nie pierwsza i nie ostatnia) mojej córki w tym miesiącu wychodzi za mąż. Wiadomo było o tym już od sierpnia, ale moje dziecko dopiero teraz wymyśliło sobie, że chciałoby, bym wyszyła pamiątkę ślubną. I oto wczoraj otrzymałam prośbę, której się nie odmawia. Zostawiłam więc wszystko i wieczorem zabrałam się do pracy:

A dzisiaj jest już tyle na tamborku:

I wszystko byłoby super, gdyby nie motyw, który sobie córka wybrała. Wyszywałam go już chyba z pięć razy i zaczyna mi się nudzić. Próbuję jednak za każdym razem wyszyć obrazek trochę inaczej. Bawię się kolorem i napisami. W końcu chodzi o to, by nie produkować masówki, prawda?