Ależ dawno nic nie napisałam!
Moje życie bardzo się zmieniło. Jestem już na wyczekiwanej emeryturze 😀. Zawsze obiecywałam sobie, że jak już zostanę emerytką i mając mnóstwo wolnego czasu, całe dnie będę spędzać zajmując się swoim ulubionym hobby. Miały powstawać piękne zabawki, śliczne obrazy i cała góra różnej odzieży dla mnie, moich dzieci i wnuków. Tymczasem ja nadal chodzę do pracy, bo dyrektor poprosił, by jeszcze w tym roku uczyć maturzystów. Z tych maturzystów zrobiły się jeszcze dodatkowo lekcje EZ i nauczanie indywidualne. Nie ma nauczycieli, a koleżanka, która przejęła po mnie schedę ma tak dużo lekcji, że fizycznie już nie daje rady. W sumie to fajnie iść jeszcze między ludzi na kilka godzin w tygodniu.
Poza tym zaangażowałam się w działalność amatorskiego teatru, którego jestem współorganizatorką.
Co zostało z moich planów? Jedno wielkie NIC. I to nie z braku czasu, tylko problemów ze stawami w dłoniach. Zmiany zwyrodnieniowe tak mi się dają we znaki, że już od pół roku nie miałam szydełka w dłoni. Przykre to bardzo, że teraz nie musząc "kraść" czasu i tak nie robię tego, co lubię najbardziej.
Jednak ostatnio, po rozmowie z córką, która zachwycała się modną ostatnio balaclavą, chwyciłam za druty i przez tydzień wydziergałam coś, co tę balaclavę przypomina. Niestety, robota jest do sprucia. Nie podoba mi się i nie wygląda tak, jak te cudeńka na zdjęciach w internetach. Ale najważniejsze, że coś ruszyło.



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Dziękuję, że mnie odwiedzasz. Zapraszam częściej.
Zostaw komentarz, bo każdy dodaje mi skrzydeł!
I chociaż możesz pozostać anonimem, to zdradź chociaż swoje imię, bym wiedziała, jak się do Ciebie zwracać.